مولکول کومارین (coumarin) و داستان شروع ساخت روایح سنتزی

قبل از کومارین عطرسازی یک صنعت کاملا طبیعی بود هرچه رایحه بود از گل و چوب و رزین و پوست میوه گرفته می شد و کسی فکرش را هم نمی کرد بشود در آزمایشگاه رایحه ساخت

سال ۱۸۶۸ همه چیز تغییر کرد یک شیمی دان انگلیسی به اسم ویلیام پرکین همان کسی که چند سال قبلش اولین رنگ مصنوعی تاریخ را هم کشف کرده بود موفق شد کومارین را در آزمایشگاه بشازد این اتفاق را می شود نقطه شروع عطرسازی مدرن دانست جایی که برای اولین بار یک مولکول معطر بدون نیاز به گل یا گیاه ساخته شد

قبل از این که پرکین آن را سنتز کند کومارین در طبیعت هم وجود داشت فقط کسی نمی دانست دقیقا چه چیزی مسئول آن رایحه خاص است

منبع اصلی طبیعی این ماده دانه گیاهی به اسم فاو تونکاهست درختی که در آمریکای جنوبی می روید دانه های این گیاه وقتی خشک می شوند رایحه ای شبیه علف تازه چیده شده و کمی وانیل و بادام تلخ آزاد می کنند  

ولی الانه از این درخت استخراج نیشوند و تنها اسم آن از نام این درخت به ارث رسیده

و همین ماده در شبدر تازه چیده و در برگ های خشک شده تنباکو هم پیدا می شود به همین دلیل بوی علف خشک شده یا یونجه تازه درو شده هم به همین مولکول برمی گردد

توصیف رایحه کومارین کار ساده ای نیست چون یک حس دوگانه دارد از یک طرف شیرین گرم و کمی وانیلی است از طرف دیگر یک تندی خشک و علفی هم در خودش دارد که یادآور یونجه یا چمن خشک شده زیر آفتاب است

در ترکیب با لاوندر رایحه فوژه را می سازد که حس تمیز و مردانه دارد در ترکیب با وانیل رایحه ای گرم تر و دسرمانند تر ایجاد می کند که در عطرهای گورمانی امروزی بسیار محبوب است در ترکیب با چوب هایی مثل صندل عمق بیشتری به نت پایه اضافه می کند و حس بلوغ بیشتری به فرمول می دهد

چند سال بعد از کشف کومارین یک عطرساز فرانسوی به اسم پل پارکه از این مولکول در یک فرمول انقلابی استفاده کرد که بعدها به یکی از پایه گذارهای خانواده بویایی فوژر تبدیل شد

ترکیب کومارین با لاوندر و مواد چوبی همان معادله ای شد که تا امروز اسکلت اصلی این خانواده را می سازد همان طور که در مقاله خانواده های بویایی هم گفتیم فوژه یکی از قدیمی ترین و شناخته شده ترین خانواده های عطرسازی است و کومارین یکی از دو یا سه مولکولی است که بدون آن اصلا این خانواده معنا پیدا نمی کند

نکته مهمی که درباره کومارین وجود دارد این است که این ماده در دوزهای بالا می تواند برای کبد سمی باشد به همین دلیل نهادهای نظارتی مثل IFRA محدودیت های دقیقی برای غلظت مجاز کومارین در محصولات نهایی عطری تعیین کرده اند

این محدودیت به این معنا نیست که کومارین در عطرهای امروزی خطرناک است چون غلظت استفاده شده همیشه در محدوده ایمن نگه داشته می شود اما همین قانون گذاری دقیق باعث شده عطرسازها مجبور شوند در طراحی فرمول هایشان با دقت بیشتری این ماده را کنترل کنند برخلاف قرن نوزدهم که هیچ محدودیتی وجود نداشت